| تبليغات | X |
|
|
آن التهاب ها...
آن بي قراري ها... و آن هر بار سوگند خوردن ها ... خودت را تسكين مي دهي كه هيچ مشكلي پيش نخواهد آمد با اين حال ساعتي طول مي كشد تا خود قانع كني كه بهتر است بروي و خوش آمد بگويي به مهمانان... ... صدايت گرفته... و سرماخوردگي بهترين بهانه است... براي حرف نزدنت سر درد ... و براي دير آمدنت خواب بودن ...
براي هر كدام بهانه اي هست ولي لرزش دستت را چه مي كني هنگام چايي آوردن ؟؟
اين يكي ديگر قابل انكار نيست نمي توان ناديده اش گرفت...
نگاهي سنگين و ...
يادش به خير باد كمي مانده تا قرار من بودم و تو بودي و قانون انتظار تو بودي و فراغت از آشوب ِ قلب من من فارغ از تفكر دنيا و كسب و كار ....
|
|
|